منتخبی از اشعار طنز گونه ی همکار ارجمندم آقای قائدی دبیر ریاضی

 

منتخبی از اشعار طنز گونه ی همکار ارجمندم آقای قائدی دبیر ریاضی

 

منم پیله وری مسکین و پردرد

شدم از زندگی نومید و دلسرد

پلاستیک کهنه وکارتن مرا بار

وگاهی پیرهن .. دامن و شلوار

 

برای لقمه ی  نان حلالی

در آرم با تلاش خود به سالی

وحالا باک من خالی خالی

چه آمد بر سر ماها چه عالی

 

به ده دِه رفتم از صبح تا شب

شده یک ده که بنزین نیست یارب

موتور داغان بود باشد قدیمی

وهر جایش زشهری و به نامی

 

ندارد کارت سوختی این وسیله

مرا هر دم دهند جایی حواله

به هر جا گفته ام گوشی بدهکار

نباشد بشنود حرف من زار

 

جواب همسر و دختر چه گویم

که می فهمند احوالم ز رویم

موتور گر نو کنم دزدند از من

چگونه بی وسیله نان دهم زن

 

اگر هم نو کنم با صد توکل

ز بی بنزینی او را هی دهم هل

نباشد پمپ بنزین در مسیرم

اگر باشد از آنها باز دورم

 

بجز بنزین گذارم پشت و بر ترک

کجا دولت کند حرف مرا درک؟

چه قوزی گشته این بالای قوزها

چه سازم با چنین قوزی خدایا

 

خداوندا بگویم با تو دردم

از این بی پولی و از آه سردم

درون خانه بنشینم من خوار

به تابستان بی بنزین بدهکار

 

زمستان هم که باران بارد و برف

در آن سرما کند یک لیتر کی حرف؟

وچندین ده بدون دانه ای پمپ

هزاران خانه ویران کرد این بمب

 

نمی صرفد برای دولت ما

دگر باشد کمی در فکر ماها

نشسته دولت و مجلس به تهران

دهد یک تز برای کل ایران

 

همیشه بارشان بر گرده ی ما

و دود عدلشان در دیده ی ما

ترو خشکت چنین با هم بسوزد

بدین آتش که دولت می فروزد

 

چرا یک عده هی باید بگازند

و قشر ما بسوزند و بسازند

یکی بنزین بخواهد بهر گشتن

یکی هم مثل ما نان می دهد زن

 

یکی از فرط بیکاری سواره  

رود دنبال فرنوش و ستاره

یکی دایم زند بوق و کجایی؟

کشد از بین ماشین ها چه لایی؟

 

سه لیترش  هم بود آخر زیاده

چرا سهم مرا یک لیترداده؟

گنه نا کرده است آهنگری بلخ

زنند گردن به ششتر مسگری تلخ

 

ندارند غصه ی شام و نهاری

عدالت محوری بوده شعاری

چه خواندم از علی و از عدالت

چه دیدم از عدالتهای دولت

 

خداوندا به لطف خود به غایت

عدالت ده نشان این جماعت

خداوندا به داد من خودت رس

ندارم غیر تو امید از کس

 

"کجای دین ما گفته ولو کن "

"یکی و دیگری سهمش چلو کن"

http://ghaedi1.blogfa.com/