حافظ: با مدعی مگوئید اسرار عشق و مستی / تا بی خبر بمیرد در درد خودپرستی

با مدعی مگوئید اسرار عشق و مستی

تا بی خبر بمیرد در درد خودپرستی

 

عاشق شو  ار نه روزی کار جهان سر آید

ناخوانده گنج مقصود از کارگاه هستی

 

دوش آن صنم چه خوش گفت در مجلس مغانم

با کافران چه کارت گر بت نمی پرستی

 

سلطان من خدا را زلفت شکست ما را

تا کی کند سیاهی چندین دراز دستی

 

در گوشه ی سلامت مستور چون توان بود

تا نرگس تو با ما گوید رموز مستی

 

آن روز دیده بودم این فتنه ها که برخاست

کز سرکشی زمانی با ما نمی نشستی

 

عشقت به دست طوفان خواهد سپرد حافظ

چون برق از این کشاکش پنداشتی که جستی

حافظ