راه فردا پر خم کفش لازم دارد لیکن از جنس تلاش عینک خوش بینی پایی از جنس امید

سروده ای از خانم دکتر محمدی یکی از اساتید دانشگاه آزاد شیراز

 

راه فردای تو کوهستانی است

را فردا سخت است

راه فردا پر پیچ

راه فردا پر خم

کفش لازم دارد

لیکن از جنس تلاش

عینک خوش بینی

پایی از جنس امید

بدن از جنس سواد

باز هم می بینم

راه فردا دور است

نقطه ای روشن نیست

همه جا تاریک است

لیکن این نور امید

که در اندیشه تو است

همچو فانوس خیال

روز روشن کند ایام تو را

گر تو هم با ما در مکتب درس

پای در راه نهی محکم و سخت

شادمان بگذری از فصل خزان

همچو سبزینه درخت